วันอาทิตย์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2554

เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่า

เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่า
คนมีบุญประการหนึ่ง  คือ  มีมิตรดี  ผู้คอยว่ากล่าวชี้จุดบกพร่อง
คนมีบุญประการที่สอง  คือ  คนที่สามารถเตือนสติตัวเองได้ทุกครั้ง  มิให้ถลำทำบาปทำกรรมอกุศล ถ้อยคำสิริมงคล  ส่งเสริมบุญประการที่สอง  ที่ย้ำนักย้ำหนาให้ระลึกเตือนตนบ่อย ๆ ขณะเลื่อนไหลไปกับสายน้ำแห่งสังคมเพื่อความเจริญก้าวหน้าของตัวเองเป็นหลัก
ถ้อยคำแห่งมงคลวันนี้  ปราบพยศตัวเองโดยเฉพาะเมื่อนกไม่เห็นฟ้า  ปลาไม่เห็นน้ำ  ปุถุชนจึงยากจะรู้ความบกพร่องของตัวเอง  ด้วยเหตุนี้จึงมักหลงคะนอง  อวดดี  ถือตน ใครจะว่ากล่าว  ใครจะติงเตือน  ยากนักที่จะรับฟังความสงบสยบความเคลื่อนไหว  ความอ่อนโยนปราบความกระด้าง  ความอ่อนน้อมถ่อมตน  สุภาพ  ยากที่เหล่าคนพาลจะต่อสู้ขงเบ้งผู้หยั่งรู้ดินฟ้าสมุทร  ที่สุดแห่งที่สุด  ยังต้องสยบเล่าปี่ผู้มีมือว่างเปล่า  แต่หากเพียรพยายาม 3 ครั้ง 3 ครา  เพื่องอนง้อขอเชิญขงเบ้ง มาช่วยแผ่นดินความอ่อนโยน  สุภาพ  เป็นอาวุธวิเศษของแผ่นดินที่แก้ปัญหาครอบจักรวาล  เรื่องร้ายทนได้ยากกลับกลายเป็นเรื่องเล็กในฉับพลันแต่ใครหนอจะอ่อนโยน สุภาพ หากยังสำคัญตัวเก่งกว่าเขา  ฉลาดกว่าเขา แน่กว่าเขา ฯลฯ
ด้วยเหตุนี้  เมื่อเห็นคนผู้บกพร่อง  ผู้เลวกว่า  ผู้ยังผิด ๆ พลาด ๆ จึงยังคงหลงระเริงอยู่ในทะเลเพลิงแห่งโทสะเราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าย้ำเตือนตนเองได้ดีกว่าการดื่มน้ำเย็นเราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าใช้บ่อย ๆ จะได้ให้อภัยแก่ความเลว ความบกพร่องของผู้อื่น ไม่ว่าจะกระทำด้วยเจตนาหรือไม่ก็ตามย้ำอีกครั้ง  การให้อภัย  เป็นคนละเรื่องกับวิธีการแก้ปัญหา  เมื่อจิตใจแจ่มใส  เราจะพบวิธีการแก้ปัญหามากมายกรรมเป็นสิ่งมีจริง  บางคนฉลาด  มีไหวพริบปฏิภาณสูงส่ง  บางคนสมองตื้น  คิดการณ์สิ่งใดยากจะทะลุ  นั่นเป็นสิ่งมีจริงเป็นจริง  ต้นทุนก่อนเกินไม่มีใครเท่ากันสักนิด วาสนาบารมีจึงผิดแผกแตกต่างกันไป ไยจึงถือสา  ถือเป็นเรื่องน่าชิงชังคั่งแค้นในจุดบกพร่องของผู้อื่นเล่าเราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าเห็นใจในเพื่อนมนุษย์เถิด ใครก็อยากดีแต่จะดีกันได้สักกี่คน หลาย ๆ อย่างที่เรารู้ดี แต่ก็ยังทำไม่ได้ หลาย ๆ อย่างที่เราเห็นดี ก็ยังแอบทำ เหตุไฉนจึงถือความผิดของผู้อื่นมากมายนัก
เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าความผิดขนาดไหนที่ยากจะให้อภัย ความผิดขนาดไหนที่จะต้องถือสา เกลียดชัง...ที่สุด จนแม้เหยียดหยาม

ไม้ล้มข้ามได้  แต่คนล้ม  โบราณท่านห้าม บอก อย่าข้าม
ในสายแห่งกรรม  ผู้ใดกระทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น  ผู้ใดดูถูกดูแคลนสิ่งใดสักวันจะเป็นอย่างนั้น  หรือที่สุดสักชาติที่จะต้องเป็น!! เพื่อเรียนรู้ในกรรมจำแนก  จะได้เห็นใจ  มีเมตตาต่อกันเราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าเตือนตน หยุดกรรมอกุศล ค่าของคนอยู่ที่คุณธรรม มิใช่เปลือกกระพี้ มิฉะนั้นแล้ว เราคือผู้ต่ำสุดด้วยกรรม ที่เห็นคนไม่ใช่คน!
ในเส้นทางวัฏฏะ  ชีวิตทุกคนต่างล้วนเป็นกระจกส่องหน้า  ที่จะชี้ให้เราเห็นแผลเน่าร้ายว่ามีส่วนใดบ้างตื่นเต้นในเรื่องของตัวเองดีกว่าเรื่องของคนอื่นดีไหม ?
เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่าถ้อยคำสั้น ๆ ไม่กี่พยางค์ หน้าที่เชิดเดินอย่างหยิ่งยโส จะพลันก้มต่ำลง มือที่กอดอก จะกุมประสานนำรวมจิตใจที่เหยียดหยามจะพลันเหือดหาย  ดวงใจที่เร่าร้อนจะพลันดับชา  การเคารพ  การรู้จักให้เกียรติผู้อื่น  จะพลันเริ่มแตกผลิ
ยิ่งเจียมตน  เราจะยิ่งปราบคนทั้งแผ่นดินได้ง่าย  ด้วยแนวคิดชีวิตได้เปลี่ยนไป  นั่นคือ  คนทั้งโลกเปรียบเสมือนญาติของเราถ้อยคำสิริมงคลนี้  จึงเป็นยาวิเศษขนานยักษ์ที่จะดึงคนที่โดดเดี่ยวให้กลับกลายเป็นโลกทั้งผองพี่น้องกัน
ลงว่าขนาดนี้แล้ว  ยังคิดจะหยิ่งทระนงต่อไป  ก็ไม่ว่ากัน  เพราะ........
ฉันก็ไม่ดีไปกว่าคุณหรอกน่า
โดย... สุวลี
หนังสือ... ธรรมะเตือนตน

          ครูว่าอ่านแล้วทำให้เข้าใจชีวิตดีขึ้นและปล่อยวางอะไรได้ตั้งมากมาย ลองทำตามดูนะ.
                            ด้วยความปรารถนาดีอย่างแท้จริง
                                        ครูกีรดา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น