วันจันทร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

The letter จดหมายจากครูถึงศิษย์ ปวช.๓

    ลูกศิษย์ที่รัก..ของครูทุกคน..วันเวลาแห่งการลาจากใกล้เข้ามาแล้ว ความสำเร็จกำลังจะเกิดขึ้นในเร็ววัน ครูขอแสดงความยินดีและชื่นชมกับความสำเร็จของพวกเราที่สำเร็จการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ทุกสาขางาน ความสำเร็จที่เกิดมาจากผลของความอดทน มุ่งมั่นและตั้งใจในการพากเพียรเรียนหนังสือและสั่งสมความรู้เพื่อนำไปใช้ในอนาคตข้างหน้า  ขอให้ลูกศิษย์ของครูพึงระลึกเสมอว่า...ชีวิตคนเราเกิดมาต้องต่อสู้..คนอ่อนแอ ขลาดกลัวหรือยอมจำนนและพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาเท่านั้น ..ที่ไม่มีวันได้พบกับความสำเร็จและความสุขที่แท้จริง ครูหวังว่า..คำสอน การอบรมบ่มนิสัยและการสร้างทักษะพื้นฐานการเรียนรู้ที่ครูได้เพียรพยายามบ่มเพาะให้กับพวกเรา จะสัมฤทธิ์ผลออกมาให้ลูกศิษย์ของครู สามารถนำมาปรับใช้เป็นทักษะชีวิตในสังคมและสภาพของชีวิตจริงที่มิได้อยู่ในวิทยาลัยหรือมีเพียงในตำราเท่านั้น 
      ขอให้พวกเรามีกำลังใจที่เข้มแข็ง มุ่งมั่น ตั้งใจ ความสำเร็จอยู่ไม่ไกลเกินจะไขว่คว้าต้องแสวงหาความเจริญก้าวหน้าให้กับตนเองและที่สำคัญสิ่งที่ครูมักย้ำเตือนกับพวกเราเสมอคือ   ความกตัญญูรู้คุณ ต่อพ่อแม่ที่มอบชีวิตให้เรา ต่อครูบาอาจารย์และผู้มีพระคุณ ตอบแทนสังคม และทดแทนคุณแผ่นดินเกิดของตนเองการเป็นคนดี คือพื้นฐานต้องคิดดี การทำดีจะตามมา ขอให้เชื่อครูและจำไว้ว่า  ทำดีนั้นได้ดีตอบแทนตั้งแต่เริ่มคิดจะทำแล้ว  มองไปข้างหน้าคืออนาคต มองไปข้างหลังคืออดีต .ขอให้ลูกศิษย์ของครูทุกคนพบเจอแต่สิ่งที่ดี..ที่จะเข้ามาในชีวิต..ครูเชื่อว่าเป็นอย่างนั้นจริงเพราะลูกศิษย์ของครู คือ..คนดีและมีคุณค่า...เสมอ


                  รัก เมตตา ปรารถนาดีต่อลูกศิษย์อย่างแท้จริง


                       ครูกีรดา  ๒๒  กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔


   บทส่งท้าย..ตามสไตส์...คุณครูกีร์ (เก็บตก..เล็กน้อย..).
      อ่านข้อความแล้วจะรู้ว่าครูเป็นคนอารมณ์ดี อ่านแล้วแค่ยิ้ม บาง ๆ ที่มุมปากเท่านั้นอย่าถึงขั้นปล่อยฮาออกมามากเดี๋ยวจะดูไม่ดี  ครูมักคิดว่าตัวครูเป็นเช่นนี้ค่อย ๆ อ่าน..อย่างช้า ๆ
      ครูเป็นคนหน้าตาค่อนข้างจะดี มีพลังสมองและสติปัญญาที่ไม่ด้อยนักที่สำคัญนั้นครูไม่เคยนำพาต่อกระแสของคนในสังคมบางกลุ่มที่มักคอยออกแบบชีวิตให้ครู แต้มแต่ง สาดสีที่หม่นหมองในชีวิตให้แก่ครูด้วยเหตุผลคือไม่ปลื้มเด็กคนนี้ก้าวร้าวและหัวแข็ง คอยพิพากษาถึงความเลวร้าย ให้ร้ายและใจร้าย แต่ครูเชื่อมั่นในทฤษฎีของเวลาและการทำความดี ..วัน.. เวลา และ..ความดี..เท่านั้นจะเป็นบทพิสูจน์ว่าอะไรใช่หรือไม่ใช่ อะไรจริงหรือไม่จริง เมื่อวันนั้นมาถึง ? และก็ใกล้จะถึงแล้วในเร็ววันนี้ (บูมเมอแรง ยิ่งขว้างแรงผลก็จะย้อนหาคนที่ขว้างแรงเช่นกัน) หากอ่านแล้วจากอารมณ์ดี ๆ เริ่มเกิดความตึงเครียดก็ไปอ่านบทความต่อไป "เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่า" ครูเชื่อว่าจะช่วยให้ได้ข้อคิดอะไรดี ๆ อีกเยอะทีเดียว

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น