ไม้ล้มข้ามได้ แต่คนล้ม โบราณท่านห้าม บอก “อย่าข้าม”ในสายแห่งกรรม ผู้ใดกระทำสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น ผู้ใดดูถูกดูแคลนสิ่งใดสักวันจะเป็นอย่างนั้น หรือที่สุดสักชาติที่จะต้องเป็น!! เพื่อเรียนรู้ในกรรมจำแนก จะได้เห็นใจ มีเมตตาต่อกัน“เราไม่ดีกว่าเขาหรอกน่า” เตือนตน หยุดกรรมอกุศล ค่าของคนอยู่ที่คุณธรรม มิใช่เปลือกกระพี้ มิฉะนั้นแล้ว เราคือผู้ต่ำสุดด้วยกรรม ที่เห็นคนไม่ใช่คน!ในเส้นทางวัฏฏะ ชีวิตทุกคนต่างล้วนเป็นกระจกส่องหน้า ที่จะชี้ให้เราเห็นแผลเน่าร้ายว่ามีส่วนใดบ้างตื่นเต้นในเรื่องของตัวเองดีกว่าเรื่องของคนอื่นดีไหม ? (กีรดา ธนากุลดุษฎี เลขที่ ๔กลุ่มที่ ๓ รุ่นที่๑ วัดไร่ขิง)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น