.....จอห์น ฮอกิ้น อธิบายไว้ในหนังสือ The Creative Economy : How people make momey from idea ว่าหมายถึง แนวคิดที่จะสร้างให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทุ้งต่อภาคการผลิต บริการ และภาคการขาย หรือแม้แต่อุตสาหกรรมบันเทิง เป็นแนวคิดที่อยุ่บนพื้นฐานของการทำงานแบบใหม่ที่มีปัจจัยหลักมาจากความสามารถและทักษะของบุคคล
การตื่นตัวของเศรษฐกิจสร้างสรรค์เริ่มที่รัฐบาลตระหนักว่า เศรษฐกิจในรูปแบบเดิมควรมีการทบทวนและแสวงหาแนวทางเพื่อพัฒนาและฟื้นฟูและเพื่อความสอดคล้องกับแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง โดยมีการกำหนดให้เป็นแก่นของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๑ ซึ่งจะเริ่มในต้นปี ๒๕๕๕ โดยกำหนดเป้าหมายในการขับเคลื่อนนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ๒ ข้อ
ข้อที่ ๑. เพื่อให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ในภูมิภาคอาเซี่ยน ( Creative Industrial Hub of ASEAN )
ข้อที่ ๒. เพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์จากร้อยละ ๑๒ ของผลผลิตมวลรวมประชาชาติเป็นร้อยละ ๒๐ ภายในปี ๒๕๕๕
นโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ถือเป็นเรื่องใหม่ โดยเฉพาะสำหรับภาคราชการ แต่ถึงเวลาแล้วที่ทุกภาคส่วนของ "ภาคการศึกษา" จะต้องร่วมมือกันอย่างเร่งด่วนเพื่อนำนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ไปสู่การปฏิบัติจริงเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผล อันจะส่งผลไปสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาในระดับชาติอีกแนวทางหนึ่ง
แหล่งที่มา : วารสารข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ปีที่ ๓๐ ฉบับที่ ๔
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น